Terug in de tijd…Istanbul Sirkeci Terminal

Istanbul Sirkeci Terminal, ook wel bekend als Istanbul Terminal is naast HaydarpaÅŸa Terminal het belangrijkste en grootste station van Istanbul. Dagelijks vertrekken hier vele intercity treinen en metro’s. Toch is het vooral bekend geworden doordat het gebouwd is door en in eerste instantie gebruikt werd voor de Oriënt Express.

Na de Krimoorlog (1853-1856) werd door de Ottomaanse autoriteiten besloten dat het mooie Istanbul met de rest van Europa verbonden moest worden. Er werden een aantal contracten afgesloten, maar geen van deze contracten werd uiteindelijk uitgevoerd, dit had voornamelijk met financiële middelen te maken. Uiteindelijk kwam er een contract met daarbij het project Istanbul – Sarajevo. De uitvoerder van het contract was Baron Maurice de Hirsch, een bankier die geboren was in Beieren, maar van Belgische afkomst was. Nadat de spoorlijn was aangelegd vond men dat het het eerdere station in Istanbul, YeÅŸilköy, te ver weg lag van Eminönü (het zakelijke district van die tijd). De spoorlijn werd verlengd en werd deels aangelegd langs de kust en de muren van de tuinen van het Topkapi Paleis. In 1872 was de uitbreiding voltooid en in 1873 werd er een voorlopig station gebouwd in Sirkeci (helaas zijn hier geen beelden van).

De grote hal van het station. - ©Jose Mario Pires
De grote hal van het station. – ©Jose Mario Pires

In 1883 was het uiteindelijk zover. De eerste trein vanuit Europa zou vertrekken richting Sirkeci. Het was de eerste rit van de Oriënt Express richting het Ottomaanse Rijk. Met als vertrekpunt Gare de l’Est in Parijs begon de trein aan een reis van 80 uur en ruim 3000 km richting Sirkeci. Tussendoor passeerde het steden als Straatsburg, Karlsruhe, Stuttgart, Ulm en Munchen in Duitsland. In Oostenrijk reed men langs Wenen, daarna kwamen de steden Boedapest en Boekarest en de stad Varna in Bulgarije. Na varna reed de trein langs de kust door naar zijn eindbestemming Istanbul. Deze trein heeft tot 1977 deze route gereden, toen werden er delen uit de route gehaald en uiteindelijk reed de trein vanaf 2009 helemaal niet meer. Na bijna 130 jaar kwam er een eind aan deze prachtige trein & treinreis.

In 1888 begon men aan de bouw van het huidige treinstation. In 1890 was het treinstation klaar. Het station droeg toentertijd nog een andere naam dan tegenwoordig, namelijk het “Müşir Ahmet PaÅŸa Station”. Later werd de naam aangepast naar Istanbul Sirkeci Terminal. Het verving het eerder gebouwde tijdelijke station. De architect van het treinstation kwam uit Pruisen met als opdracht om de Ottomaanse architectuur te bestuderen. Uiteindelijk zorgde hij ervoor dat het gebouw van 1200 M2 één van de beroemdste gebouwen is die gebouwd is in de Europees-Oriëntaalse bouwstijl. Daarnaast heeft het ook veel invloed gehad op andere architecten en ontwerpen in de stad. Het restaurant in de grote hal, Oriënt Expres genaamd, is tegenwoordig een trekpleister voor toeristen net als in de jaren 1950-1960. Toen kwamen er veel journalisten, schrijvers en fotografen. Ook was het station nadat het gebouwd was erg modern voor zijn tijd. Het had verwarming voor in de winter en er was gas verlichting in het gehele station.

Een foto van het station rond het jaar 1900
Een foto van het station rond het jaar 1900

Het huidige stationsgebouw is nog precies hetzelfde als vlak na de bouw. Alleen de terminals en de perrons achter het station zijn veranderd, aangepast en gemoderniseerd. Sinds 2009 heeft het ook een groot metrostation tot zijn beschikking en mede hierdoor wordt de bereikbaarheid naar Europa groter. Helaas is deze metroterminal pas open sinds 2013 vanwege archeologische opgravingen onder het station. Dagelijks vertrekken er nog treinen naar Thessaloniki in Griekenland en de Bosporus Expres naar Boekarest in Roemenië. Voor andere bestemmingen als Sofia en Belgrado zijn er rijtuigen beschikbaar, maar deze worden vanaf Boekarest met een andere trein meegenomen. In 2014 vertrokken er ruim 7,9 miljoen passagiers vanaf dit station, met een gemiddelde groei van 15% per jaar.

uitgelichte afbeelding is van Dha

Nick (32) heeft zijn hele leven lang al gereisd en heeft vele mooie momenten meegemaakt. Nu als fotograaf zijnde, probeert hij deze momenten alsnog op de gevoelige plaat te leggen. Zijn motto? Eén foto zegt meer dan duizend woorden!

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.